<body><script type="text/javascript"> function setAttributeOnload(object, attribute, val) { if(window.addEventListener) { window.addEventListener('load', function(){ object[attribute] = val; }, false); } else { window.attachEvent('onload', function(){ object[attribute] = val; }); } } </script> <div id="navbar-iframe-container"></div> <script type="text/javascript" src="https://apis.google.com/js/plusone.js"></script> <script type="text/javascript"> gapi.load("gapi.iframes:gapi.iframes.style.bubble", function() { if (gapi.iframes && gapi.iframes.getContext) { gapi.iframes.getContext().openChild({ url: 'https://www.blogger.com/navbar.g?targetBlogID\x3d12937003\x26blogName\x3dMinoes\x26publishMode\x3dPUBLISH_MODE_BLOGSPOT\x26navbarType\x3dBLUE\x26layoutType\x3dCLASSIC\x26searchRoot\x3dhttp://mienoes.blogspot.com/search\x26blogLocale\x3dnl_NL\x26v\x3d2\x26homepageUrl\x3dhttp://mienoes.blogspot.com/\x26vt\x3d-2495960348880914088', where: document.getElementById("navbar-iframe-container"), id: "navbar-iframe" }); } }); </script>

Minoes

28 mei 2005

� la recherche du temps perdu

Vandaag ging ik naar Utrecht, want ik had een vrijkaartje voor het Spoorwegmuseum (dat geheel gerenoveerd is en volgende week officieel haar deuren opent, maar daarover later meer). Aangezien dit museum praktisch om de hoek ligt van mijn oude studentenkamer en mijn alma mater, besloot ik er op mijn gemak heen te wandelen vanaf het station. Gewoon, even kijken of alles nog is zoals ik denk dat het was. Ik heb namelijk zoveel goede herinneringen aan mijn studententijd. Maar wat wil je, als je op vijf minuten lopen van de Dom woont, in een zijstraatje van de Kromme Nieuwegracht, college hebt in de mooiste gebouwen van de universiteit, les hebt van de meest betrokken docenten en goede vrienden hebt die altijd tijd hebben omdat ze ook studeren.

Er was inderdaad haast niets veranderd. Ja, de brievenbus om de hoek was moderner geworden, het sigarenwinkeltje was weg en daarnaast was een antiquariaat gekomen. Dat was alles. Uiterlijk ten minste. In mijn herinnering ben ik die plek namelijk altijd als een van mijn 'thuizen' blijven zien. Maar toen ik daar liep, voelde het niet meer zo. Alles was nog wel even mooi, de Nieuwegracht was zo groen als altijd in de lente, de stoep was nog even onbegaanbaar op hakken en parkeerplaats was er nog steeds niet (gelukkig). En toch, ik kan het niet benoemen, datzelfde gelukkige gevoel dat ik krijg als ik terugdenk aan die plek, dat kreeg ik niet.
23:09

:

het geluk-gehalte in heel Utrecht is gewoon de afgelopen paar jaar fors gedaald.
Blogger warmhart, 01:19  
Hoezo?
Blogger Anne-Lise, 02:12  
Hetzelfde gevoel krijgen als je een stad of andere plek bezoekt, is volgens mij onmogelijk. Je bent ondertussen al zo veel verder met je leven, dat het daarom niet meer kan: je hebt al weer een hoop meegemaakt.
Ik heb hetzelfde als ik in Nijmegen rondloop: dat leuke, prettige gevoel als ik 'De Opera' zie, is er niet meer. Ik heb het wel deels als ik met mijn oud-huisgenoten een re�nietje heb ieder jaar met het Songfestival.
Anonymous Barbara, 11:10