<body><script type="text/javascript"> function setAttributeOnload(object, attribute, val) { if(window.addEventListener) { window.addEventListener('load', function(){ object[attribute] = val; }, false); } else { window.attachEvent('onload', function(){ object[attribute] = val; }); } } </script> <div id="navbar-iframe-container"></div> <script type="text/javascript" src="https://apis.google.com/js/plusone.js"></script> <script type="text/javascript"> gapi.load("gapi.iframes:gapi.iframes.style.bubble", function() { if (gapi.iframes && gapi.iframes.getContext) { gapi.iframes.getContext().openChild({ url: 'https://www.blogger.com/navbar.g?targetBlogID\x3d12937003\x26blogName\x3dMinoes\x26publishMode\x3dPUBLISH_MODE_BLOGSPOT\x26navbarType\x3dBLUE\x26layoutType\x3dCLASSIC\x26searchRoot\x3dhttps://mienoes.blogspot.com/search\x26blogLocale\x3dnl_NL\x26v\x3d2\x26homepageUrl\x3dhttp://mienoes.blogspot.com/\x26vt\x3d1068312443737805648', where: document.getElementById("navbar-iframe-container"), id: "navbar-iframe" }); } }); </script>

Minoes

24 mei 2005

Gevonden!

Wat ben ik toch een oen soms. Al discussi�rend met Warmhart en naar aanleiding van een gesprek dat ik net had met een collega, bedacht ik me dat ik Komrijs bloemlezing Nederlandse po�zie van de 19de t/m 21ste eeuw in 2000 en enige gedichten vorig jaar had gekocht en dat ik daar nog niet in had gekeken om het in Sterfdag genoemde gedicht van Annie M.G. te zoeken. En warempel, daar staat het in! Had ik het zomaar binnen handbereik. En ik maar moeilijk doen.

Nu zijn jullie misschien nieuwsgierig geworden, dus voor degenen die Komrij niet hebben, hier volgt het gedicht:

EEN DICHTER

Piet Pluimers wou het liefste verzen schrijven
over wat late rozen in de zon.
Hij was een dichter en hij wou het blijven.
Hij schreef sonnetten toen hij pas begon.

Het rijmde ook. Maar and're dichters zeiden:
je mag niet rijmen joh, 't is geen gezicht!
Je moet zorgvuldig alle rijm vermijden,
want een gedicht dat rijmt is geen gedicht.

En dan dat metrum! Dat is uit de mode.
't Mag niet van r�l de ral de r�l de ral.
Punten, komma's, jongen, zijn verboden.
En denk erom: geen hoofdletters vooral.

En nooit een hele zin. Alleen maar brokken.
En rozen m�gen wel een keer, maar dan
slechts in verband met baarmoeders en sokken
en z� dat niemand het begrijpen kan.

't Is maar een weet, we zeggen 't je maar even.
Piet had het spoedig door en hij zei: o.
Hij heeft dezelfde dag een vers geschreven,
zijn eerste echte vers. En dat ging zo:

ik drijf spelden van wanhoop
in de huid van je
grutten wezenloos
woezie woezie 17 en
klaan uit je klukhaar versuikeren
bleke bliezen in schedels met spuigaten
vol blauw gehakt


En toen zei iedereen: dat is reusachtig!
En Paul Rodenko schreef een heel lang stuk
in Maatstaf om te laten zien hoe prachtig
het was. Vooral dat 'woezie' en dat 'kluk'.

Alleen Piet Pluimers zelf was niet tevreden
Hij wou zo graag eens rijmen, want helaas,
hij heeft nu eenmaal 't rijm onder z'n leden.
Maar nee, hij mag alleen met Sinterklaas.

En hij wou graag ��n keer een komma zetten.
Ach Piet! Over tien jaren slaat het om!
Dan rijmt men weer. Dan maakt men weer
sonnetten.
Dan gaat het weer van p�m de r�m de r�m.


Annie M.G. Schmidt

Oorspr. gepubliceerd in: Tot hier toe. Gedichten en liedjes voor toneel, radio en televisie 1938-1985. Amsterdam, 1987.
18:37

:

het is inderdaad een typisch Annie M.G. Schmidt gedicht. het tovert een glimlach op je gezicht :-)
Anonymous Anoniem, 19:27  
Kijk, daar is ie!
Leuk!
Anonymous Anne-Floor, 12:55  
prachtig is ie he!
laatst gebruikte een docent 'm in een college :-)
Anonymous Carrie, 17:37